این قسمت از کتاب (تکه هایی از یک کل منسجم) عمیقا به دلم نشست:  :)
باید هر از گاهی رویا هایمان را بازنگری کنیم. رویا ها واقعیت را تحریف میکنند. به رویا هایتان اجازه ندهید شما را از دیدنِ دردِ واقعیت زندگیتان دور کنند. اگر در واقعیت با درد روبرو شوید، یکبار برای همیشه درد را تجربه میکنید و بعد با جریان زندگی همراه می شوید. زیبایی ها و سختی ها را می بینید و تمام شگفتی های زندگی را در آغوش میکشید؛ اما در رویا هایتان شما زجر کُش میشوید...